Jak wzrastamy?

NASZA FORMACJA - Jak wzrastamy?

Przyoblekliście się w nowego człowieka, który wciąż się odnawia ku głębszemu poznaniu Boga według obrazu Tego, który go stworzył ( Kol 3, 10)

Zjednoczone we wspólnocie wiary miłością daną nam przez Ojca i powołaniem kalasantyńskim oraz naśladując sposób życia, jaki Chrystus prowadził z uczniami, a pierwszy Kościół zachowywał z Maryją, stajemy się w szczególny sposób znakiem nadziei przyszłego Królestwa i braterskiej jedności między ludźmi (Konstytucje, pkt 24)

 

Proces formacji kadydatek
odbywa się na trzech etapach:
przednowicjat, nowicjat i juniorat,
i zmierza,
by w środowisku wspólnoty pijarskiej
dziewczęta doszły do rozeznania swojego powołania
i stopniowo w nim dojrzewały
(Konstytucje, pkt 91)

 

 

Przednowicjat: 

Jest etapem przygotowania się do nowicjatu.

Kandydatka pragnąc dzielić z nami swoje życie, stara się włączyć w autentyczną grupę już utworzoną.

Przez ten czas pogłębia swoje powołanie przez modlitwę i pracę.

Umocniona w powołaniu i pragnieniu pójścia za Chrystusem może zdecydować się na nie i odpowiedzieć prosząc o przyjęcie do nowicjatu.

 

 

Nowicjat:

 

Ma to być czasem umożliwiającym osobiste doświadczenie Boga oraz inicjację nowego sposobu życia (Konstytucje, pkt 96).

Wstąpienie do nowicjatu poprzedza odpowiednia celebracja liturgiczna, podczas której, w obecności wspólnoty, wręcza się kandydatce Konstytucje i Reguły Instytutu. Tym aktem formalnie rozpoczyna nowicjat (Reguły, pkt 79).

 

 

 

Nowicjat jest czasem próby powołania i czasem inicjacji życia zakonnego.

Podczas jego trwania nowicjuszka odkrywa istotne i podstawowe wymagania płynące z konsekracji Bogu i przechodzi formację zgodnie z duchem kalasantyńskim, w celu przygotowania się do życia apostolskiego, które kiedyś będzie ślubować

(Reguły, pkt 81).

Pierwszy rok nowicjatu jest przeznaczony na zgłębianie konsekracji zakonnej, praktykę rad ewangelicznych:

czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, na wejście w modlitwę i życie w zjednoczeniu z Bogiem, na siostrzane współżycie oraz ćwiczenie się w cnotach ludzkich i chrześcijańskich.

W drugim roku nowicjuszki mogą uczestniczyć w studiach teologicznych, odbywać praktyki wychowawcze, bardziej oddawać się dziełom apostolskim (Reguły, pkt 85).

 

 Juniorat:

 

Po upływie czasu nowicjatu, nowicjuszka wyraża swoją wolę życia z nami. Może zostać dopuszczona do złożenia profesji czasowej na trzy lata.

 Przez profesję czasową nowicjuszka poświęca siebie Bogu w stanie zakonnym. Juniorystki kontynuują swoją formację zakonną, pijarską, teologiczną i pedagogiczną we wspólnotach, które sprzyjają takiej formacji (Konstytucje, pkt 98).

 

 

 

Po upływie ślubów czasowych, kandydatka pragnąc pozostać w Instytucie  może zostać dopuszczona do profesji wieczystej, oddając  siebie całkowicie Chrystusowi. Wyraża to przez oficjalne złożenie profesji wieczystej:

Ja,  …. Świadoma chwili, z radością i nadzieją, dobrowolnie i z całego serca poświęcam siebie Bogu Wszechmogącemu, Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu, i składam ślub czystości, ubóstwa i posłuszeństwa oraz oddania się nauczycielskiej misji Kościoła na całe me życie…

 

 

Wolna odpowiedź na Boży zamysł wobec nas oraz dynamizm naszego powołania zobowiązują nas do gorliwego doskonalenia przez całe życie naszej formacji duchowej, naukowej

i zawodowej (Reguły, pkt 104).

Każda z nas, stosownie do potrzeb i możliwości, czuje się odpowiedzialna za swą ciągłą formację i gotowa do wielkodusznej współpracy z innymi (Konstytucje, pkt 103).

 

Strona Sióstr Pijarek. Wszelkie prawa zastrzeżone. 2013