Czwarta niedziela zwykła 2019

,,Starajcie się o większe dary” 1Kor 12,31.

            Bóg przychodzi dzisiaj do ciebie z dobrym słowem.W pierwszym czytaniu prorok Jeremiasz chce przypomnieć prawdę o każdym z nas, wpisaną w sercu człowieka. Dziś to serce jest może czekające na słowo pociechy, bo może zalęknione i obciążone wieloma troskami. Słowo mówi prawdę o mnie; o mojej przynależności do Boga, byciu Jego już od chwili poczęcia. Jestem, bo Bóg tego chciał, On mnie ukształtował i czyni to nieustannie, stwarza mnie i nie jestem Mu obcy. Potwierdza to Swoim słowem ,,Ja jestem z tobą” (Jr1,19) i dlatego mówi ,, Nie lękaj się” (Jr 1,17).

 

            Psalm także daje pocieszenie, bo pokazuje postawę człowieka, który całą nadzieję pokłada w słowu Boga, On jest dla niego podporą, opiekunem i pomocą. Nie lęka się, bo wie, komu zaufał.

Św. Paweł daje nam niejako receptę na wartościowe życie, na dojrzałe życie chrześcijańskie.

,,Starajcie się o większe dary” (1 Kor12,31).

            Chce pokazać, że miłość jest tym największym darem i ona nigdy się nie kończy. Oby moje serce nie było tylko puste, brzęczące jak cymbał, ale bym wszystko czynił z miłości do Boga i bliźniego. Miłość potrafi zmieniać mnie i drugiego. Cóż mi po darze języków, jeśli wiele mówię, ale nie jest to nic wartościowego. Cóż po darze prorokowania, jeśli wiele czynię, ale to czyny bez miłości.

Nie cuda zmieniają świat, ale miłość.

            W Ewangelii Jezus przychodzi, aby pokazać tę prawdziwą miłość, czyli Siebie. Ale serca ludzi były zamknięte, obojętne i puste na miłość, na Niego. Nawet świadectwa i czyny, których dokonał pozostaną dla nich tylko pustymi słowami, gdy w sercu brak miłości. Człowiek wypowiada to, co ukryte jest w jego sercu. Nawet Boga wyrzuci, bo jest mu niewygodny i stanowi wyrzut, gdy zabraknie zjednoczenia między rozumem i sercem.

 

Strona Sióstr Pijarek. Wszelkie prawa zastrzeżone. 2013