IV niedziela Adwentu 2015

I czytanie: Mi 5, 1-4a Mesjasz będzie pochodził z Betlejem

Psalm: Ps 80 (79), 2ac i3b. 15-16. 18-19

 

II czytanie: Hbr 10, 5-10 Chrystus przychodzi spełnić wolę Ojca

Ewangelia: Łk 1, 39-45 Maryja jest Matką oczekiwanego Mesjasza

Skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach,

poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie” /Łk.1,44

 

Stojąc u progu Bożego Narodzenia chciejmy dziś potowarzyszyć Maryi udającej się po zwiastowaniu do swojej krewnej Elżbiety. Zatrzymajmy się przy ich spotkaniu i zaczerpnijmy obficie z ich radości serca.

Maryja otwiera się, przyjmuje w sobie Boga i dzieli się tą radością idąc do swojej krewnej Elżbiety.

Czym dzielę się „ja” idąc do drugiego człowieka?

Elżbieta mówi Maryi: jesteś szczęśliwa, bo uwierzyłaś słowu, które Ci było powiedziane od Pana.

Staram się, pragnę wierzyć Słowu Boga i odczytywać to co dzieje się w moim życiu w Jego świetle?

 

Łaska adwentowej drogi, którą przemierzamy przemienia. Syn Boży, Słowo Wcielone wchodząc w naszą codzienność, każdą naszą rzeczywistość uświęca Swą obecnością. Bóg jest z nami, jest pośród nas i patrzy inaczej niż my. Pokorna dziewczyna z Nazaretu staje się Matką Boga, najmniejsze wśród plemion judzkich Betlejem staje się miejsce narodzin Boga. Maryja zgodziła się na propozycję Boga i zgodziła się na wszystkie konsekwencje wynikające z przyjęcia. Zaufała i czytelnie przemawia do nas swoja postawą. Postawą, którą powierza swoje życie woli Pana w całkowitej wolności i odpowiedzialności. Postawą, którą wyraża w swoim myśleniu, decyzjach i działaniu. Zaufajmy i my. Pełnienie woli Boga w naszym życiu to wielokroć pozorne drobiazgi. To codzienny wybór miedzy: widzieć-nie widzieć, chcieć usłyszeć- nie chcieć usłyszeć. Ile razy to my zamykamy oczy i … płaczemy, że nie widzimy. Zawierzając się dłoniom Boga i Jego Słowu wchodzimy na nową drogę, w której mój czas, moje plany, moje sprawy nie są już moje, ale Jego, i bądźmy pewni, że jak On tym zadysponuje, tak będzie najlepiej.

Chciejmy dziś w tych miejscach w których jesteśmy dostrzec obecność Miłości i prośmy dobrego Boga, aby uczył nas słuchania innych tak jak On ich słucha, patrzenia na osoby obok nas tak jak On na nie patrzy. Wtedy i nasze serce tak jak serce Maryi i serce Elżbiety przepełni się radością rozpoznając TEGO KTÓRY JEST, KTÓRY BYŁ I KTÓRY PRZYCHODZI, aby nas wybawić.

 

Módlmy się , abyśmy od Maryi uczyli się głębokiej pokory, bezgranicznego zawierzenia, przyjęcia woli Bożej, prostoty i wypływającej z serca modlitwy uwielbienia. Abyśmy byli szczęśliwi, bo uwierzyliśmy.

 

 

 

 

 

 

 

III NIEDZIELA ADWENTU 2015

Niedziela Gaudete - niedziela radości i światła

I czytanie: So 3, 14-18a Bóg jest wśród swojego ludu

Psalm:Iz 12, 2-3. 4bcd. 5-6 (R.: 6)

II czytanie: Flp 4, 4-7 Pan jest blisko

Ewangelia: Łk 3, 10-18 Jan Chrzciciel przygotowuje przyjście Chrystusa

Głośmy z weselem, Bóg jest między nami.

Iz 12,6

Wchodzimy w radosny czas bezpośredniego przygotowania się do nadejścia  Chrystusa. Warto zatrzymać się dziś przy pytaniu:

Czy jestem człowiekiem radości?  Gdzie jest źródło mojej radości ?

Liturgia słowa zachęca nas do radości w Bogu, której źródłem jest Jego obecność pośród nas. Obudźmy w sobie radość serca, które rozpoznaje, które umie zobaczyć fakty obecności Boga obok siebie i w swoim życiu , bo przecież Bóg staje pomiędzy nami również po to aby uczyć nas prawdziwej radości, aby dzielić się nią z nami.

Prawdziwe dobro owocuje radością –podajmy je dziś odważnie i hojnie dalej. Dobry Bóg wzywa nas, do radości, nie do smutku.Pozwólmy Miłosiernemu przepełnić swoje serca wiarą, spotkaniem z Chrystusem i radością  dzielenia się dobrem, które jest w nas.

Gaudete

„Bracia Radujcie się zawsze w Panu; jeszcze raz powtarzam: radujcie się!

Niech wasza łagodność będzie znana wszystkim ludziom”

bo Pan jest blisko.

/ Flp 4, 4-5

Módlmy się, abyśmy w osobistym  spotkaniu ze Słowem i życiu sakramentalnym odkrywali źródło prawdziwej radości  przekazując ją hojnie tym, których spotykamy w swoich dniach.

 Módlmy się za tych, którzy tracą nadzieję aby zobaczyli, że Bóg jest  pośród ludzkiej pustyni,   że kocha, że troszczy się, że z czułością pochyla nad każdym z nas, że odpuszcza nam grzechy.

 

Strona Sióstr Pijarek. Wszelkie prawa zastrzeżone. 2013